وجودشان در راه نيكويى و درستكارى و اصلاح دنيا و آخرت غنيمتى است بسيار با ارزش . ولى جاى تأسف است كه هميشه حيله‌هاى شيطانى و بزه‌كارىها مواضعى را كه دين هموار كرده خراب و دل‌هايى را كه به صلاح آورده است تيره مىكند ، خداوند عز اسمه فرموده : « و از بندگان من اندكى سپاسگزارند . » « 1 » از توجه خاطر و دايره فكر و انديشه‌ات دور مباد كه حضور در آن امكنه عبادتى و ديدن مناسك حج و مظاهر دينى نفس را به خوبى آگاه مىكند و به ترس از خداوند و شناسايى او وامىدارد ، و اولياى پيشين خداوند يكتا و دوستان نيكوكار او را به ياد مىآورد ، و از سرگذشت پدر بزرگوار ما آدم عليه السلام ( پناه بردن به خداوند تعالى پس از فرود آمدن از بهشت ) و جناب ابراهيم خليل عليه السلام ( زمانى كه به كشتن فرزندش اسمعيل عليه السلام آزمايش شده ) و آنچه به هاجر مادر اسمعيل گذشته آگاه مىگردد . پس بينندهء آن اماكن مقدسه به آنان اقتدا مىكند و در خوار شدن پيشگاه خداوند متعال به آداب ايشان مؤدّب مىگردد و به اخلاق نيكان خوى مىگيرد و به سنن و روش‌هاى آنان گام بر مىدارد و اميدوار مىشود كه به ايشان بپيوندد و در زمرهء آمرزندگان درآيد و از بستگان آن دسته در پذيرفتن بندگى به شمار رود .

--> ( 1 ) . سبأ : 13